viernes, 5 de marzo de 2021
AQUELLO QUE PRONUNCIES
AQUELLO QUE PRONUNCIES
guíame
amor
por tus espacios
yo solo quiero amarte
dame silencios
para encontrarte
durante el día
el sol
será mi confidente
le pediré
lo que tú eres
tus milagros
en la noche viajaré alto
para que llenes
estos ojos con tu imagen
solo tus dones acojo
lléname de ti y haz posible
que en ti sane
sin tu mirada
quedé enfermo
te doy gracias
porque me arrancaste del mundo
y de un profundo sueño
hacia la nada
ahora vuelo
contigo por tus cielos
eres tú
el oro que apetezco
mis únicas alas
deja tu amor en este pecho
hiciste que este sea
mi único deseo
el dolor en todo
me condujo hacia tu casa
y ya soy solo
tu huésped
tu amante
tu servidor
aquello que al mirarme
pronuncie tu palabra
© Chuan Chusé Bielsa
domingo, 21 de febrero de 2021
RÍO EN LA MAR
RÍO EN LA MAR
para cantarte
preciso es permanecer
en la inocencia que cobijas
abandonar
los deseos de mundos ajenos
escuchar tu llovizna
con oídos de niño
para cantarte me detengo
todos mis instantes
lleno de ti
ser poeta
es acoger tu poesía
que todo venga
de tus mensajes
goticas de amor en las calles
para cantarte
son precisos en la vida
silencio y pobreza
de espíritu
ser rico
es tan solo
mirarte
ese es el oro
recoger en la lluvia
tus voces limpias
ser poeta
es crear poemas
que tú escribas
huye el caos
y nacen los milagros
eso somos
cuando nos damos
para cantarte
toma en tus manos
este regalo
de enamorados
cambias
en alegranza el mundo
y contigo nos vamos
eres y serás
y toda el agua
recoges
en cielos calmos
río en la mar
© Chuan Chusé Bielsa
martes, 12 de enero de 2021
Poema en castellano-aragonés: TUS OJOS GRANDES
TUS OJOS GRANDES
no
no te vayas
t'irás
y abrá soledá
sin paisaje
al que amar
cuánto gozico hay
en empentar juntos
cualsiquier cosa
no
no te vayas
u ves-te ya
pero quién aguaitará
tus ojos
p'amar-los
quién
tus labios
besará sin besar-los
y cuánto amor
s'irá esbafando
sin senderos
no
no te vayas
abrirás tu zielo
y lo sulcaré como un pajàro
u ves-te
ves-te ya
pero quién será
el poeta d'esos campos
amando-los tanto
t'alejarás
y la soledá
vendrá con boiras
quedará
amortau
nuestro paisaje
no
no te vayas
u ves-te ya
tu libertá
amaré recordando-te
fablabas-volabas
con tus ojos grandes
sé que no soi ninguno
y que solo
esisto en amar-te
totalidá
soi en trobar-te
yo mesmo desdoblau
y a tu aunido
tú zerquica
y yo aguaitando-te
aparando las manos
al canto'l fogaril
que en mirar-nos arde
s'aunen
dos destinos
una mesma luminaria
naze
pues nos trobemos en la noche
CHUAN CHUSÉ BIELSA
jueves, 14 de mayo de 2020
Sentarse en el polvo y mirarte
Aves en el silencio
Foto: Chuan Chusé Bielsa
SENTARSE EN EL POLVO Y MIRARTE
Fui feliz
cuando en silencio
te miraba,
y yo no lo sabía.
Vivir en tu mirada
es lo que deseo.
Me entrego a ti
después de tantos años
lejos de tus ojos.
Encontrar el camino es
saber que por mí mismo
no puedo hacer nada
(sufrir solamente).
No podemos añadir
a tu viento
ni el granito más pequeño
del más pequeño movimiento.
Cuando recuerdo lo que hice
en lo que yo llamaba vida,
me veo persiguiendo
eso que con locura ambicionaba
por el mundo;
al final volvía
derrotado, solitario,
a una casa vacía.
Pero constato:
fui feliz
cuando no hacía nada,
solo amarte,
mirando por tus ojos
calmos,
deseando lo que deseaba
tu corazón.
Si fuese joven,
si pudiese volver
al comienzo de los fracasos,
por la sed de los desiertos me iría
sin ningún miedo,
bebería cada día
el frescor de tu rostro,
tu agua viva;
¡ay!, así yo viviría.
Para eso, amor, existe
la vida,
para cubrirnos de heridas
que griten lo que somos
cuando nos vamos
lejos.
Miro esta alma,
veo abismos, deseos
machacados,
caminos borrados,
los cielos
tapiados,
la herida inmensa
que abrió tu ausencia.
Eso gané, saber
que soy tus ojos;
viendo
por tus pupilas
siempre encuentro
lo que siempre uno ha buscado,
eso gané, saber
que perderlo todo
en ti
es encontrar casa y reposo,
a uno mismo reencontrarse
después de viajar por el infierno,
al final
sentarse en el polvo
y contemplarte,
amándote
ascender a tu trono
y a tu gozo en las estrellas.
© Chuan Chusé Bielsa


